Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Wretch

 
Από τις στάχτες των εξαίρετων κι αδικοχαμένων The Gates Of Slumber γεννήθηκαν οι ανερχόμενοι Wretch πριν από δύο περίπου χρόνια οπότε κι ο ιδρυτής αμφότερων σε κιθάρα και φωνή, Karl Simon παρέα με τους Chris Gordon και Bryce Clarke σε ντραμς και μπάσο αντίστοιχα ένωσαν μεράκι και ταλέντο κι έπλασαν τούτη τη μπάντα εν μέρει για να χαλιναγωγήσουν τον ενθουσιασμό τους για κάθε τι βαρύ και μαύρο στον metal ήχο κι εν μέρει για να τιμήσουν επίσης τον αδερφικό φίλο και συνοδοιπόρο στα πρώτα μουσικά βήματα του αρχηγού τους, Jason McCash, ο οποίος εκείνη την περίοδο αποχαιρέτησε τα εγκόσμια.
 
Ομώνυμος τους είναι ο παρθενικός δίσκος από τους Wretch, που αποτελεί την αφορμή για τούτες τις γραμμές, ο οποίος βγήκε στα τέλη του περασμένου Αυγούστου με την αρωγή της Bad Omen Records και περιέχει μόλις εφτά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 33 λεπτών, ενώ ξεχωρίζει για το λιτό και ξεθωριασμένο artwork του, που ταιριάζει γάντι στην θλιμμένη του heavy υπόσταση και διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που κολακεύει το τελικό σύνολο κι αναδεικνύει συνάμα με την έμφυτη ζεστασιά της φέρουσας fuzz αιχμές διαύγειας της, το εξαιρετικά στιβαρό και συμπαγές του metal εκτόπισμα.
 
Ηλεκτρισμένες μελωδίες βαφτισμένες σε οπιούχα NWOBHM ύδατα ξεπετάγονται συνεχώς από την παχιά κιθάρα και πλαισιώνουν τα βαριά της riffs υπέροχα, τα οποία μας ταξιδεύουν άλλοτε σε παραδοσιακά doom ηχοτοπία κι άλλοτε σε κλασσικής proto metal υφής βάλτους, ενώ τα νωχελικά της leads και solos μαρτυρούν αρμονικά την σπαρακτική rock μελαγχολία των Wretch χάρη στην εγγενή και υφέρπουσα metal ψυχεδέλεια τους και συνδυάζονται φανταστικά με το γρέζι των αισθαντικών φωνητικών, τα οποία ερμηνεύουν πειστικά και με περίσσιο πάθος ιστορίες βγαλμένες από τις κακοτοπιές της ζωής, γεμάτες πόνο κι οδύνη.
 
Ισχνές αποχρώσεις hard rock μαεστρίας αχνοφαίνονται στο ντεμπούτο πόνημα των έξοχων Wretch χάρη στο μεστό και σπιρτόζικο rythm section τους, το οποίο πετάει αναιμικές και σχεδόν διάφανες boogie σπίθες, χάρη στα ρωμαλέα κι ιδιαιτέρως δυναμικά ντραμς, τα οποία πασπαλίζουν σωστά με γενναίες ποσότητες groove αδρεναλίνης το τελικό σύνολο και συνοδεύουν εξαιρετικά το παχύρρευστο τους μπάσο, το οποίο χαρίζει όγκο και ηχητικό βάθος μες από τις fuzz πινελιές του στον παρθενικό κι άκρως χορταστικό, παρά το σχετικά μικρό του δέμας, δίσκο, τούτης της νέας και πάρα πολλά υποσχόμενης μπάντας.
 
Ωραία και θελκτικά σαν αμαρτία είναι τα νοσταλγικά metal αρώματα τούτης της κυκλοφορίας, τα οποία κολακεύουν σφόδρα τα έμφυτα κι αγνά της traditional doom ηχοχρώματα και τις ανόθευτες NWOBHM σκιές της, που σε συνδυασμό με το σπινθηροβόλο proto metal τσαγανό και το εγγενές hard rock ταμπεραμέντο των Wretch μας οδηγούν σε ιδιαιτέρως απολαυστικά κι αρκούντως heavy σοκάκια εκεί όπου η αχαλίνωτη φαντασία και η ατίθαση έμπνευση τούτης της υπέροχης μπάντας επιδίδεται σε συνθετικά όργια με την εκτελεστική δεινότητα τους, απόρροια των οποίων είναι το μαγευτικό τους πρώτο άλμπουμ.
 
Εν ολίγοις, μπορεί να σχηματίστηκαν σε καθεστώς πένθους και υπό συναισθηματικά δύσκολες συνθήκες οι Wretch όμως αυτό δεν τους εμπόδισε από το να δώσουν ελπίδα με τις θλιμμένα όμορφες κι εξόχως heavy μελωδίες τους στον παλιακό metal ήχο, μιας και με όπλο την εμπειρία τους πέρασαν αλώβητοι από τις εύκολες μελό ατραπούς του είδους και μας προσφέρουν ένα εξόχως συναρπαστικό traditional doom άκουσμα ποτισμένο με NWOBHM δηλητήριο και ραντισμένο με proto metal αρώματα, που ζαλίζει τις αισθήσεις και μεθάει το μυαλό με την απαράμιλλη και σχεδόν αβάσταχτη doom ομορφιά του. Φανταστικό.
 
Wretch: Facebook
Bad Omen Records: Official Website
 

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Black Tomb

 
Από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής όπου και πριν λίγο καιρό σχηματίστηκαν από μερικούς εξόχως παθιασμένους και ταλαντούχους μουσικούς προέρχονται οι ανερχόμενοι Black Tomb, που στις αρχές του τρέχοντος μήνα κυκλοφόρησαν δίχως την εμπλοκή κάποιας δισκογραφικής εταιρίας την ομώνυμη και παρθενική τους full length δουλειά.
 
Οχτώ θηριώδους εκτοπίσματος κομμάτια συνολικής διάρκειας 49 λεπτών περιέχει ο περί ου ο λόγος δίσκος, ο οποίος χρωστά εκτός φυσικά από τους Black Tomb, στους Sean Fitzpatrick, Anthony Medaglia και Brad Boatright και την αγαστή τους συνεργασία στους επιμέρους τομείς της παραγωγής την σχεδόν τερατώδη κι άκρως ογκώδη του υπόσταση.
 
Ηλεκτρισμένα και μονολιθικής doom αύρας riffs ξεχύνονται συνεχώς μες από την παχύρρευστη και βαφτισμένη σε οπιούχα fuzz ύδατα κιθάρα των Black Tomb, τα μελαγχολικά leads της οποίας ευωδιάζουν death σαπίλα και πλαισιώνουν φανταστικά τα μάλλον διακριτικά της solos, που μας βυθίζουν αρμονικά σε μια τραχιά κι αέναη δίνη sludge ψυχεδέλειας.
 
Υστερικές black metal υφής σκιές σκεπάζουν απειλητικά τα πρωτόγονα stoner ηχοτοπία των υπέροχα βλοσυρών Black Tomb, το μεστό μπάσο των οποίων προσφέρει όγκο και fuzz βάθος στο πρώτο πόνημα τους και σιγοντάρει συνάμα έξοχα τα δυναμικά τους ντραμς, το σκαιό και doom αρώματος groove των οποίων, απογειώνει την εγγενή τους sludge αγριάδα.
 
Ιδιαιτέρως παθιασμένα είναι τα γεμάτα γρέζι και βραχνιασμένα brutal φωνητικά, που ερμηνεύουν ερεβώδεις ιστορίες μακάβριας horror σαγήνης κι occult γοητείας με περισσή θεατρικότητα κι ανησυχητική πειστικότητα, ενώ ειδικής μνείας αξίζει και η αψεγάδιαστη απόδοση των Black Tomb, που είναι απόρροια του ακατέργαστου heavy ταλέντου τους.
 
Εν ολίγοις, τα αιθέρια sludge δηλητήρια και οι στιβαρές κι έντονες ευωδίες αρχέγονης doom ψυχεδέλειας από τους αβυσσαλέα σκοτεινούς Black Tomb, μαρτυρούν την ερεβώδη φαντασία και την φρικιαστικά όμορφη τους έμπνευση, που με όπλο το συμπαγές τους δέσιμο, μας ταξιδεύουν σε ανήλιαγα stoner σοκάκια ψυχρού doom/death αρώματος. Θαυμάσιο.
 
Black Tomb: Bandcamp / Facebook
 

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Kroh - Altars

 
Μια πάρα πολλά υποσχόμενη μπάντα σχηματίστηκε το 2011 στην μητέρα πόλη του heavy ήχου, που δεν είναι άλλη από το Μπέρμιγχαμ της Μεγάλης Βρετανίας από τον Paul Kenney στην κιθάρα, ο οποίος έπειτα από ένα μικρό διάλειμμα και μερικές αλλαγές στην σύνθεση των περί ου ο λόγος Kroh, πλαισιώνεται πλέον από την Oliwia Sobieszek στην φωνή, τον Darren Donovan στο μπάσο κι από τον Rich Stanton στα ντραμς, οι οποίοι κυκλοφορούν τούτες τις μέρες την δεύτερη συνολικά full length δουλειά τους και παρθενική με την παρούσα σύνθεση.
 
Κάτι λιγότερο από σαράντα λεπτά διαρκούν συνολικά τα εννέα κομμάτια του νέου πονήματος από τους άκρως ελπιδοφόρους και ανερχόμενους Kroh, το οποίο φέρει τον τίτλο Altars και διακρίνεται για το γεμάτο συμβολισμούς κι occult αισθητικής του artwork, ενώ ξεχωρίζει για την πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή του, την οποία έχει επιτυχώς κι εξολοκλήρου αναλάβει ο αρχηγός και ιδρυτής της μπάντας, που πέτυχε την απόλυτη ισορροπία μεταξύ fuzz διαύγειας και heavy βρωμιάς, χαρίζοντας στο τελικό σύνολο μια μεθυστική vintage αύρα φρεσκάδας.
 
Βαριά κι αιχμηρά riffs, που συνδυάζουν επιτυχώς παραδοσιακά doom στοιχεία και σύγχρονες stoner φόρμες, μας ταξιδεύουν σε ανήλιαγα occult rock σοκάκια, εκεί όπου οι κλασσικές heavy metal αναθυμιάσεις των solos και leads από την ατίθαση κιθάρα των εντυπωσιακά ταλαντούχων Kroh τυλίγουν σαν άλλο πέπλο τα horror αρώματος fuzz ηχοχρώματα του Altars και μας βυθίζουν έτσι σε μια αέναη δίνη rock απόλαυσης και heavy ευδαιμονίας, όπου κυριαρχεί η λάγνα κι αμαρτωλά θελκτική φωνή τους, που σαν άλλη Σειρήνα ξελογιάζει κι εθίζει νου κι αισθήσεις.
 
Στίχοι μακάβριας γοητείας κι αχνής horror σαγήνης αποδίδονται ανησυχητικά πειστικά και συμβάλλουν έτσι σημαντικά στην έμφυτη occult αισθητική του ιδιαιτέρως χορταστικού, παρά το σχετικά μικρό του δέμας, Altars, το οποίο χρωστά στο μεστό του rythm section τον συμπαγή χαρακτήρα του και πιο συγκεκριμένα οφείλει στα δυναμικά ντραμς από τους έξοχους Kroh την διαβολικά όμορφη και retro ευωδίας groove αδρεναλίνη του, ενώ το στιβαρό τους μπάσο είναι υπεύθυνο για τις έντονες fuzz αποχρώσεις της νωχελικά σπιρτόζικης trad doom υφής τους.
 
Μάλλον ανεπαίσθητα είναι τα διακριτικά heavy metal ρινίσματα αλλοτινών ηχητικών εποχών με τα οποία οι ευρισκόμενοι σε συνθετικό κι εκτελεστικό οίστρο, Kroh, έχουν πασπαλίσει τα μοντέρνα stoner ψήγματα τους, ενώ ισχνοί slasher υφής καπνοί κυκλώνουν αρμονικά το εφιαλτικά παραμυθένιο Altars, η ομαλή ροή του οποίου είναι απόρροια της τρομερής χημείας και της εξαιρετικής απόδοσης των δημιουργών του, τα έντονα κι ανάγλυφα occult rock στοιχεία των οποίων, ταιριάζουν απόλυτα με την αγνή αγάπη τους για τα παραδοσιακά doom ηχοτοπία.
 
Τέλος, κάτι μου λέει ότι τούτοι εδώ οι τύποι σύντομα θα συγκαταλέγονται στην ευρύτερη heavy ελίτ, καθώς αν και ο δρόμος για τις υψηλές και δύσβατες κορυφές του μαγευτικού doom ήχου είναι μακρύς και γεμάτος ατραπούς, οι φοβεροί και τρομεροί Kroh με όπλο την αχαλίνωτη retro φαντασία και την φέρουσα vintage πινελιές έμπνευση τους, μας προσφέρουν με το φανταστικό Altars έναν από τους απολαυστικότερους δίσκους του 2016 αφού ο γάμος occult ηχοχρωμάτων και μοντέρνων stoner στοιχείων δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστός. Φαντασμαγορικό.
 
 

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

2 Headed Dogs

 
Στο Καναλλάκι της Πρέβεζας είναι η βάση των ανερχόμενων και άκρως ταλαντούχων 2 Headed Dogs, οι οποίοι σχηματίστηκαν από τον Γιώργο σε κιθάρα και φωνή, τον Αντώνη στο μπάσο και τον Σπύρο στα ντραμς το καλοκαίρι του 2015 κι έκτοτε έχουν συμμετάσχει σε κάμποσα φεστιβάλ με δυνατά ονόματα του heavy χώρου, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν μέσα σε diy πλαίσια το παρθενικό κι ομώνυμο τους άλμπουμ, το οποίο περιέχει εννέα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 38 λεπτών.
 
Ηχητική θέρμη και rock ζεστασιά αποπνέει τούτο το εξόχως διασκεδαστικό άκουσμα, που ξεχωρίζει για την μεστή παραγωγή του, η οποία ισορροπεί τέλεια μεταξύ fuzz διαύγειας και heavy βρωμιάς και διακρίνεται για το πολύχρωμο του artwork, που κολακεύει τον σπιρτόζικο stoner χαρακτήρα του κι αναδεικνύει συνάμα τα εξαιρετικά συμπαγή ψήγματα garage ψυχεδέλειας, που το διαπερνούν στην ολότητα του, ενώ μαρτυρά συγχρόνως και τις αχνές noise ατασθαλίες των 2 Headed Dogs.
 
Φωνητικά παθιασμένα κι αλήτικης rock χροιάς πλαισιώνουν υπέροχα το τελικό σύνολο και ταιριάζουν στο σπινθηροβόλο heavy ταμπεραμέντο του, ενώ η παιχνιδιάρικη κιθάρα σκαρώνει συνεχώς ορμητικά riffs, άλλοτε σε σκανταλιάρικο stoner ύφος κι άλλοτε σε στιβαρό heavy rock μοτίβο, χαρίζοντας έτσι στο ντεμπούτο full length από τους έξοχους 2 Headed Dogs την ηχητική ταυτότητα του, η οποία χρωστά τις φλογερές της blues αποχρώσεις στα εύφλεκτα leads και solos της.
 
Αχνές fuzz σκιές καλύπτουν αρμονικά το ρωμαλέο κι ογκώδες μπάσο, το οποίο προσφέρει άπλετο βάθος σε τούτο το προσεγμένο στην λεπτομέρεια άλμπουμ των 2 Headed Dogs, από τα ιδιαιτέρως δυναμικά ντραμς των οποίων, ξεπετάγονται σπινθήρες groove αδρεναλίνης, που σκεπάζουν ομοιόμορφα τον πρώτο τους δίσκο και μαρτυρούν συνάμα την υφέρπουσα jam νοοτροπία και τις ντροπαλές τάσεις αυτοσχεδιασμού, που διακρίνουν τούτη την πολλά υποσχόμενη κι άκρως ελπιδοφόρα μπάντα.
 
Διστακτικές και μάλλον διάφανες space πινελιές αγκαλιάζουν σφιχτά τα σχεδόν ανεπαίσθητα noise ρινίσματα τούτης της εξαίρετης κυκλοφορίας και μαζί προδίδουν αμφότερες την ατίθαση rock έμπνευση και την αχαλίνωτη heavy φαντασία των 2 Headed Dogs, απόρροια των οποίων είναι η jam υφής ψυχεδέλεια και τα ξεθωριασμένα blues ηχοχρώματα τους, τα οποία πλαισιώνουν φανταστικά το εγγενές stoner τσαγανό, την έμφυτη garage αύρα και την heavy rock τους οξυδέρκεια.
 
Εν ολίγοις, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικά εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής από τους 2 Headed Dogs, οι οποίοι πραγματοποιούν ένα ιδιαιτέρως δυναμικό μπάσιμο στα heavy δρώμενα του ευρύτερου rock ήχου, καθώς με απαράμιλλη μαεστρία αναμιγνύουν επιτυχώς δυνατά stoner αρώματα και μεθυστικές garage ευωδίες, προσφέροντας μας έναν εξόχως δροσερό και φρέσκο heavy rock δίσκο, που μαρτυρά το περίσσιο μεράκι τους και σαγηνεύει με την fuzz γοητεία του. Υπέροχο.
 
2 Headed Dogs: Bandcamp / Facebook
 

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Skandal - Year Of The Cicada

 
Μια ακόμη εγχώρια μπάντα κυκλοφόρησε φέτος το καλοκαίρι τη νέα της δουλειά κι ο λόγος αυτή τη φορά είναι για τους ανερχόμενους κι άκρως ελπιδοφόρους Skandal, οι οποίοι αν και στριφογύριζαν σαν ιδέα στο μυαλό του ιδρυτή τους από τα μέσα του 2010, τελικά πήραν σάρκα και οστά δυο χρόνια αργότερα όταν ο αρχηγός τους, Γιώργος Ραφαήλ Σκανδαλάκης σε μπάσο και φωνή, πλαισιώθηκε από έμπειρους στα μουσικά δρώμενα φίλους και γνωστούς του, παρέα με τους οποίους κυκλοφόρησε τότε το παρθενικό EP τούτης της μπάντας.
 
Φυγή από την έδρα των Skandal στο Ηράκλειο της Κρήτης για σπουδές στο εξωτερικό και πιο συγκεκριμένα στο Leeds της Αγγλίας επηρέασαν όπως ήταν λογικό την ανοδική πορεία τους, η οποία όμως δεν διακόπηκε παρά την μετακόμιση και τις αρκετές αλλαγές στην σύνθεση τους, καθώς το 2014 η ανερχόμενη πλέον μπάντα κυκλοφόρησε ένα single μες από το οποίο μας συστήθηκε το δεύτερο σταθερό της μέλος, που δεν άλλο από τον εξίσου ταλαντούχο με τον ιδρυτή κι αρχηγό της, Βρετανό, Alex Clayden-Spence στα ντραμς.
 
Παρέα με διάφορους session μουσικούς και μερικούς ακόμη σε guest εμφάνιση οι εξαίρετοι Skandal κυκλοφόρησαν πριν από λίγες εβδομάδες το νέο τους EP με τίτλο Year Of The Cicada, το οποίο περιέχει τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 21 λεπτών, μες από τα οποία μας παρουσιάζουν εύγλωττα το heavy ταλέντο και το μεράκι τους για την ανόθευτη metal μουσική παλαιότερων δεκαετιών, καθώς επίσης και την αγάπη τους για τον doom ήχο και το έμφυτο τους rock τσαγανό.
 
Βαριά riffs σε παραδοσιακό doom rock μοτίβο διανθισμένα με κλασσικά metal στοιχεία ξεχύνονται συνεχώς από την κιθάρα και δίνουν εν πολλοίς το συμπαγές και τραχύ heavy στίγμα των Skandal, τα ορμητικά leads και solos των οποίων, στολίζουν φανταστικά με τραχιά hard rock ψήγματα το εκρηκτικό και ιδιαιτέρως απολαυστικό Year Of The Cicada και με σχεδόν ανεπαίσθητα ρινίσματα punk αδρεναλίνης, καθώς και με ισχυρές αναθυμιάσεις, ποτισμένης με stoner αρώματα, rock 'n' roll αλητείας.
 
Στιβαρή κι ογκώδης είναι η παραγωγή του χορταστικού, παρά το σχετικά του μικρό δέμας, Year Of The Cicada, την μίξη και το mastering του οποίου επιμελήθηκε ο γνώστης του τομέα Γιώργος Μπόκος, ο οποίος αναδεικνύει επιτυχώς την οργανική κι ωμή προσέγγιση των Skandal, τα φωνητικά των οποίων διακρίνονται για το πάθος και το έμφυτο γρέζι τους, που σε πλήρη αρμονία με την ελεγχόμενη rock βραχνάδα τους, αποδίδουν εξαιρετικά τους αιχμηρά κι ανάγλυφα σκοτεινούς τους στίχους.
 
Ρωμαλέα κι εμποτισμένα με rock 'n' roll πυρίτιδα είναι τα δυναμικά ντραμς των Skandal στο νέο τους πόνημα, το οποίο κι εμπλουτίζουν σωστά με το εύφλεκτο τους groove, συμβάλλοντας σημαντικά στην ομαλή του ροή, ενώ ισχνές fuzz πινελιές ξεπηδούν από το μπάσο τους και τις ηλεκτρισμένες του χορδές, χαρίζοντας αχνές metal αιχμές κλασσικής υφής στο υπέροχο Year Of The Cicada, το οποίο ξεχωρίζει εκτός των άλλων και για την υφέρπουσα του punk αισθητική.
 
Χειμαρρώδης και φλογεροί heavy ρυθμοί διακρίνουν αμφότερα τα ισχνά και βουκολικής ευωδίας ψυχεδελικά rock ψήγματα του Year Of The Cicada και τα μελωδικά του metal ρινίσματα, τα οποία παρέα με την έμφυτη doom ενέργεια των Skandal και τα εγγενή τους, αν και καλά κρυμμένα stoner ηχοχρώματα, καθιστούν άκρως σαγηνευτικό το rock 'n' roll ταμπεραμέντο τους και ενισχύουν συνάμα την ποικιλία του νέου τους EP, αναδεικνύοντας εντυπωσιακά το συνθετικό κι εκτελεστικό τους ταλέντο, καθώς επίσης και την αχαλίνωτη τους φαντασία.
 
Λυρικά ξεσηκωτικό είναι με λίγα λόγια το προσεγμένο στην λεπτομέρεια κι από κάθε απόψη εξαίρετο Year Of The Cicada, το οποίο βάζει δυναμικά στο heavy προσκήνιο του ευρύτερου rock ήχου τους ταλαντούχους του δημιουργούς, οι οποίοι συνδυάζουν φανταστικά την δηλητηριώδη τους punk νοοτροπία με την έμφυτη τους doom rock αύρα και τα εγγενή τους metal αρώματα και μας χαρίζουν ένα σκαιό κι ακατέργαστο doom 'n' roll διαμάντι, το οποίο θαρρώ, πως καθιστά πολλά υποσχόμενους τους άκρως ελπιδοφόρους Skandal. Ωραιότατο.
 
Skandal: Bandcamp / Facebook