Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Zed - Trouble In Eden

 
Από τις heavy εσχατιές του San Jose της Καλιφόρνια ξεπήδηδσαν οι σταθερά ανερχόμενοι και τρομερά ταλαντούχοι Zed το 2007 οπότε και σχηματίστηκαν από τους Pete Sattari σε κιθάρα και φωνή, Mark Aceves στο μπάσο, Rich Harris στα ντραμς και Greg Lopez στην κιθάρα, οι οποίοι τούτες τις μέρες κυκλοφορούν δια μέσω της Ripple Music το ντεμπούτο τους για την εν λόγω εταιρία και τρίτη συνολικά full length δουλειά τους, υπό τον τίτλο Trouble In Eden.
 
Περίπου 46 λεπτά διαρκούν συνολικά οι δέκα συνθέσεις, που περιέχει το εξαιρετικά χορταστικό Trouble In Eden, το οποίο διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που προδίδει με τρόπο έξοχο την οργανική του αίσθηση και την ωμή rock υφή των Zed, χάρη στην δυναμική κι ογκώδη της διαύγεια, ενώ το έσχατο χρονικά πόνημα τους ξεχωρίζει για το διαβολικά ωραίο artwork του και τις ιστορίες καθημερινής τρέλας, τις οποίες εξιστορούν οι στίχοι του.
 
Ηλεκτρισμένα riffs αρκούντως heavy εκτοπίσματος ελίσσονται συνεχώς και κυκλώνουν αρμονικά το εκρηκτικό Trouble In Eden, το οποίο χρωστά την υφέρπουσα stoner πυρίτιδα του, τόσο στον έμφυτο blues χαρακτήρα των δημιουργών του, όσο και στις old school αισθητικής funk επιρροές τους, οι οποίες παρέα με το μελωδικής punk ευωδίας ταμπεραμέντο τους, αναδεικνύουν την 70's rock αύρα τους κι απογειώνουν έτσι το σπιρτόζικό κι ατίθασο τους heavy rock τσαγανό.
 
Κοφτερά και βαριά riffs, που ξεχειλίζουν ενέργεια κλασσικής rock ευωδίας, κυριαρχούν στο εύφλεκτο Trouble In Eden και πασπαλίζουν αρμονικά με fuzz ρινίσματα την υφέρπουσα funk νοοτροπία των Zed, η οποία χρωστά τις μάλλον ανεπαίσθητες της metal αιχμές, τόσο στα μεθυσμένα solos της κιθάρας, όσο και στα ατίθασα της leads, που ζέχνουν ανόθευτο hard rock αλκοόλ southern γεύσης, κολακεύοντας έτσι τα ισχυρά της κι εξόχως έντονα stoner αρώματα.
 
Ιδιαιτέρως βαρύ και συμπαγές είναι το μεστό και στιβαρό rythm section των Zed στη νέα τους κυκλοφορία, το οποίο χάρη στα δυναμικά τους και ρωμαλέα ντραμς ξεχειλίζει από groove αδρεναλίνη αχνής punk αισθητικής, ενώ ειδικής μνείας αξίζει και το σκανδαλιάρικο μπάσο τους, που προσφέρει βάθος κι όγκο στο φλογερό rock 'n' roll του Trouble In Eden, το οποίο χρωστά τα σχεδόν ανεπαίσθητα του alternative ηχοχρώματα στα πάντοτε παθιασμένα του φωνητικά.
 
Βάναυσης γοητείας stoner στοιχεία κι αβυσσαλέας ομορφιάς blues ηχοχρώματα διαπερνούν στην ολότητα του το ιδιαιτέρως απολαυστικό κι άκρως διασκεδαστικό Trouble In Eden και κολακεύουν έτσι την εγγενή του hard rock νοοτροπία, η οποία χρωστά τις αχνές 70's αύρας funk αποχρώσεις του, τόσο στην ατίθαση φαντασία των Zed, όσο και στις δηλητηριώδεις κι απαλές τους punk αναθυμιάσεις, που μαρτυρούν εύγλωττα το heavy rock τους μεράκι. Υπέροχο.
 
Ripple Music: Official Website
 

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Eerie

 
Από την Καλιφόρνια προέρχονται οι ανερχόμενοι και τρομερά ταλαντούχοι Eerie, οι οποίοι πήραν σάρκα και οστά το 2012 από τους δυο δημιουργούς τους, Tim Lehi στην κιθάρα και Moses Saarni στα ντραμς, πριν αυτοί πλαισιωθούν λίγο καιρό αργότερα από τον Dave Sweetapple στο μπάσο και τον Shane Baker στην φωνή, παρέα με τους οποίους έγραψαν και κυκλοφόρησαν δια μέσω της Tee Pee Records τον πρώτο κι ομώνυμο τους full length δίσκο.
 
Πέντε μόλις κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 38 λεπτών περιέχει το περί ου ο λόγος άλμπουμ, το φρικιαστικά ωραίο και πολύχρωμο artwork του οποίου έχει επιμεληθεί ο κιθαρίστας και ιδρυτής της μπάντας, ενώ ειδικής μνείας αξίζει και ο Greg Wilkinson για την αψεγάδιαστη δουλειά του στον τομέα της παραγωγής, μιας και πέτυχε την απόλυτη fuzz διαύγεια χάρη στο ταλέντο του, χαρίζοντας στο ντεμπούτο των Eerie μια heavy θέρμη, μαγευτική.
 
Οικειότητα κλασικής rock υφής και heavy φρεσκάδα συνυπάρχουν αρμονικά σε τούτο το εντυπωσιακά θελκτικό άκουσμα, το οποίο φέρει πυρακτωμένη την μοναδική μουσική ταυτότητα των άκρως ελπιδοφόρων Eerie, που με περισσή δεξιοτεχνία έχουν χαλιναγωγήσει τις μπόλικες επιρροές τους, θέτοντας ταυτόχρονα σε υποταγή και υπό τον πλήρη έλεγχο του συνθετικού κι εκτελεστικού τους ταλέντου, την αχαλίνωτη έμπνευση και την ατίθαση τους φαντασία.
 
Με όπλο την εμπειρία τους ως μουσικοί σε διάφορα project και ατού την απόκοσμα εντυπωσιακή τους χημεία οι φοβεροί Eerie ξεγύμνωσαν εντελώς την υφέρπουσα black αύρας ενδυμασία του heavy σκελετού τους, τον οποίο τελικά έντυσαν με 70's αύρας hard rock κι ανάγλυφα prog ηχοχρώματα, ταξιδεύοντας μας έτσι σε αποπνικτικής stoner ομορφιάς doom ηχοτοπία εκεί όπου ακραία metal στοιχεία και blues rock ψήγματα παθιασμένα ερωτοτροπούν.
 
Ηλεκτρισμένης σαγήνης riffs κυριαρχούν σε τούτο το συναρπαστικό άκουσμα και σε συνδυασμό με τα μεθυστικά leads και τα εθιστικά solos της κιθάρας μας βυθίζουν σε μια hard rock αρώματος proto metal δίνη, τα μπόσικα της οποίας με περισσή μαεστρία κρατούν αμφότερα τα δυναμικά ντραμς, χάρη στο progressive ύφους και blackened ευωδίας groove τους και το μεστό μπάσο των Eerie, που διανθίζει με doom metal μελωδίες το βαρύ τους rock εκτόπισμα.
 
Φωνητικά καθαρά και παθιασμένα με ρινίσματα βραχνάδας διανθίζουν εκπληκτικά την εξωγήινης γοητείας heavy ατμόσφαιρα των Eerie, μιας και θαρρείς ότι προέρχονται από γαλαξίες μακρινούς, ενώ ψήγματα stoner μελαγχολίας και doom θλίψης πλαισιώνουν αρμονικά τα prog υφής ξεσπάσματα τούτης της μπάντας, που ισορροπεί τέλεια μεταξύ extreme κατατονίας και proto metal ψυχεδέλειας, ξελογιάζοντας μας έτσι με το hard rock της τσαγανό. Υπέροχο.
 
Eerie: Facebook
Tee Pee Records: Official Website
 

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Vanity Draws Blood - Perspective / Dread

 
Από τη Μεγάλη Βρετανία όπου και σχηματίστηκαν πριν από τέσσερα περίπου χρόνια προέρχονται οι ανερχόμενοι Vanity Draws Blood, οι οποίοι απαρτίζονται από τους Kerrie Alexander και Ryan Stevens στα φωνητικά, τους Luke Jervis και Elliot Ball στις κιθάρες και από τους Charles Jones και Elliot Plummer σε μπάσο και ντραμς αντίστοιχα.
 
Τούτη η δυναμική μπάντα κυκλοφόρησε στα μέσα του περασμένου Ιουλίου την δεύτερη της δουλειά με τίτλο Perspective / Dread και μορφή EP, η οποία περιέχει πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 20 λεπτών, που με το εκρηκτικό τους metal ταμπεραμέντο μας βάζουν στο horror αισθητικής και χαμηλά κουρδισμένο extreme τους κλίμα.
 
Ιδιαιτέρως αιχμηρά κι άκρως κοφτερά είναι τα αρκούντως παχιά riffs από τις κιθάρες των Vanity Draws Blood κι εξόχως μελωδικά τα τραχιά τους leads και solos, που πασπαλίζουν αρμονικά με ονειρικής αύρας post σκόνη το metalcore μοτίβο του Perspective / Dread, το οποίο χρωστά στα brutal τους φωνητικά την εύφλεκτη και σκαιή του heavy υφή.
 
Μεστό κι εξαιρετικά σημαντικό στην δομή των κομματιών του Perspective / Dread και συνάμα στην ομαλή του ροή είναι το συμπαγές μπάσο των Vanity Draws Blood, τα ρωμαλέα ντραμς των οποίων ενισχύουν αποφασιστικά τις έντονες groove metal αιχμές τους με την αστείρευτη και συγχρόνως ιδιαιτέρως τραχιά και φλογερή τους extreme metal ενέργεια.
 
Αβυσσαλέα λυσσαλέες είναι οι στολισμένες με αχνές post πινελιές extreme metal μελωδίες των Vanity Draws Blood στο εκρηκτικό τους δεύτερο EP, οι οποίες ξεχωρίζουν αμφότερα για το παχύρρευστο heavy μπρίο και το metalcore τσαγανό τους, που προσφέρουν δυνατές στιγμές ακραίας και σκληρής metal αδρεναλίνης στο Perspective / Dread.
 
Χαοτικοί ρυθμοί σε χαμηλά κουρδισμένο μοτίβο παρέα με την σχεδόν ανατριχιαστική θεματολογία horror αισθητικής καθιστούν άκρως ενδιαφέρον, καθώς κι εξόχως διασκεδαστικό το Perspective / Dread από τους ταλαντούχους Vanity Draws Blood και συγχρόνως μαρτυρούν εύγλωττα την θυμωμένη και φρικιαστικής γοητείας metal δυναμική τους. Έξοχο.
 
Vanity Draws Blood: Facebook
 

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

The Human Condition - Pathways

 
Δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός, πως ακόμη μια εξαιρετική και πολλά υποσχόμενη μπάντα μας έρχεται από τα βορειοδυτικά της Αγγλίας, καθώς από εκεί έχουν ξεπηδήσει μερικά από τα πιο σημαντικά και καταξιωμένα heavy συγκροτήματα οπότε οι περί ου ο λόγος, The Human Condition, που πήραν σάρκα και οστά το 2010 κι απαρτίζονται από τον ιδρυτή τους Jon Gibbs στην ρυθμική κιθάρα, τον Kieron Tuohey στην lead κιθάρα, τον Nathan Harrison στην φωνή, τον James Nofatt στο μπάσο και από τον αποχωρήσαντα πια Phil Purnell στα ντραμς, επιβεβαιώνουν εύγλωττα την doom δυναμική της περιοχής τους.
 
Για του λόγου το αληθές, δεν έχετε παρά να ακούσετε το παρθενικό τους full length πόνημα, που κυκλοφόρησε στις αρχές του έτους ανεξάρτητα σε digital μορφή και στις αρχές του καλοκαιριού από την ισπανική Topillo Records σε φυσικές κόπιες υπό τον τίτλο Pathways και το οποίο περιέχει εφτά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 57 λεπτών, ενώ διακρίνεται για το λιτό κι άκρως συμβολικό συνάμα artwork του και ξεχωρίζει για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που μαρτυρά με την διαυγή της heavy δυναμική το παχύ και μονολιθικού χαρακτήρα σε στιγμές doom metal εκτόπισμα των έξοχων The Human Condition.
 
Βαριά riffs σε traditional doom ύφος και μελωδικά leads και solos με ισχυρό άρωμα παραδοσιακού heavy metal ορίζουν εν πολλοίς την εθιστική και καταθλιπτικά όμορφη μουσική ταυτότητα του εξαίρετου Pathways, το οποίο χρωστά στα αισθαντικά και γεμάτα πάθος φωνητικά από τους ταλαντούχους The Human Condition και στους αρκετά προσωπικής υφής του στίχους την υφέρπουσα epic ευωδίας μελαγχολία του, η οποία σε συνδυασμό με την σχεδόν ανεπαίσθητη gothic rock ατμόσφαιρα της metal υπόστασης του μας βυθίζει σε διανθισμένους με μικρές νησίδες stoner ευδαιμονίας, απέραντους ωκεανούς heavy οδύνης.
 
Ζωηρά παρά την μάλλον αναιμική τους παρουσία είναι τα ισχνά 70's αύρας τερτίπια των The Human Condition στην δεύτερη συνολικά δουλειά τους, τα οποία συμβάλουν στην ομαλή ροή της και συνάμα μαρτυρούν εύγλωττα τις γυαλισμένες fuzz αιχμές του θλιμμένα γοητευτικού Pathways, το οποίο χρωστά στο ρωμαλέο του και μεστό μπάσο την συμπαγή και στιβαρή του μορφή, ενώ στα δυνατά του ντραμς οφείλει το βάναυσα γοητευτικό και σχεδόν αβάσταχτα όμορφο groove, που πασπαλίζει με ισχυρές progressive αισθητικής πινελιές το παραδοσιακό του doom metal μοτίβο, καθώς και το ισχνό του epic ευωδίας άρωμα.
 
Θαρραλέες νότες heavy αισιοδοξίας ξεπετάγονται διστακτικά κι αχνοφαίνονται μες από τους πυκνούς doom καπνούς, που στην ολότητα του καλύπτουν αρμονικά το μελαγχολικό Pathways, που χάρη στο περίσσιο μεράκι των δημιουργών του, ξεχειλίζει από epic υφής συναίσθημα και μας ταξιδεύει σε δαιδαλώδη και παραδοσιακά metal ηχοτοπία εκεί όπου τα progressive ρινίσματα των εξαίρετων The Human Condition μαρτυρούν με τρόπο εύγλωττο, τόσο την ατίθαση έμπνευση τους, όσο και την ανάγλυφης πένθιμης αύρας φαντασία τους, που παρέα με το έμφυτο metal ταλέντο τους, καθιστούν τον ήχο τους εξαιρετικά πλούσιο.
 
Κατατονικής υφής σπιρτάδα και σπιρτόζικη μονοτονία διαπερνούν αρμονικά την λυγερή κορμοστασιά του άκρως χορταστικού Pathways, το οποίο νομίζω, πως αποτελεί ένα από τα πλέον ειλικρινή και τίμια ακούσματα του αγνού κι ανόθευτου doom ήχου, όχι μόνο της φετινής χρονιάς, αλλά διαχρονικά, μιας και οι άκρως ελπιδοφόροι The Human Condition έχουν εμπλουτίσει το παραμυθένια μελαγχολικό του heavy μοτίβο με ισχυρές αναθυμιάσεις progressive αποχρώσεων, καθώς και με αχνά epic στοιχεία και παραδοσιακά metal ρινίσματα, καθιστώντας έτσι το ιδιαιτέρως απολαυστικό τους ντεμπούτο λυρικά συναρπαστικό.
 
The Human Condition: Official Website / Facebook
Topillo Records: Official Website / Bandcamp
 

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Oak - Oak II

 
Οι άκρως ταλαντούχοι κι ανερχόμενοι Oak από το Ηνωμένο Βασίλειο σχηματίστηκαν μόλις πέρσι το καλοκαίρι από τον Andy στην φωνή, τον αρχηγό της μπάντας, Kevin στην κιθάρα και τον Scott στο μπάσο, οι οποίοι πρόσφατα πλαισιώθηκαν από τον Clinton στα ντραμς, μαζί με τον οποίο ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν στα μέσα του τρέχοντος καλοκαιριού το νέο τους και δεύτερο συνολικά EP ως τώρα υπό τον λιτό κι απέριττο τίτλο Oak II.
 
Το εν λόγω άκουσμα περιέχει μόλις τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 24 λεπτών, ενώ διακρίνεται για το έξοχο artwork του και ξεχωρίζει για την δυναμική παραγωγή του, που ισορροπεί τέλεια μεταξύ heavy διαύγειας και fuzz βρωμιάς, απογειώνοντας έτσι την stoner πυρίτιδα, που καλύπτει σαν πέπλο τα doom ψήγματα και τις desert πινελιές του Oak II κι αναδεικνύοντας παράλληλα την αγριεμένη rock έμπνευση των Oak.
 
Η υφέρπουσα blues ψυχεδέλεια του Oak II αναδύεται μες από πυκνούς doom καπνούς και κυκλώνει με το διαβολικά σαγηνευτικό της άρωμα τα τραχιά desert ηχοχρώματα του, τα οποία πλαισιώνουν φανταστικά την ορμητική stoner αύρα των Oak, οι οποίοι μας ταξιδεύουν σε πολύχρωμα και σκληρά heavy rock σοκάκια μεθυσμένης metal ομορφιάς, χάρη στην αχαλίνωτη τους φαντασία, τον συνθετικό οίστρο, αλλά και την εκτελεστική τους δεινότητα.
 
Τα φωνητικά με το έμφυτο γρέζι και το αγνό τους rock πάθος σιγοντάρουν περίφημα την βραχνιασμένη και παχιά κιθάρα των Oak, η οποία σκαρώνει συνεχώς εθιστικά riffs σε διάφορους heavy ρυθμούς και υφαίνει με περισσή δεξιοτεχνία μεθυστικής γοητείας solos και leads, που ξελογιάζουν τις αισθήσεις με την λάγνα stoner σαγήνη τους και καθιστούν συνάμα σχεδόν ακαταμάχητο το χορταστικό Oak II με τις blues αποχρώσεις τους.
 
Ο μεστός και στιβαρός χαρακτήρας όμως τούτης της ιδιαιτέρως απολαυστικής κυκλοφορίας από τους πολλά υποσχόμενους Oak οφείλει την συμπαγή της υπόσταση στο ρωμαλέο της rythm section, που απαρτίζεται από το παχύρρευστο κι ογκώδες μπάσο τους, καθώς κι από τα δυναμικά και σπινθηροβόλα τους ντραμς, τα οποία πασπαλίζουν με groove αδρεναλίνη το αβυσσαλέα γοητευτικό Oak ΙΙ, το οποίο μαρτυρά heavy μεράκι και στάζει rock τσαγανό.
 
Εν ολίγοις, το νέο πόνημα των άκρως ελπιδοφόρων Oak αποτελεί εξαιρετική συνέχεια στο εύφλεκτο περσινό τους ντεμπούτο κι αποτυπώνει συνάμα με τον πλέον εύγλωττο τρόπο την εξέλιξη και την πρόοδο τους σε όλους τους τομείς, καθώς το φλογερά όμορφο Oak II βρίθει rock σπιρτάδας και μαρτυρά το heavy ταλέντο των δημιουργών του, που μες από τα εκρηκτικά κομμάτια του ανεβάζουν σε δυσθεώρητα ύψη τις προσδοκίες για το μέλλον τους. Ωραιότατο.